+31 (0)6 – 440 44 455
info@hondenvanbergh.nl
's-Heerenberg, Nederland

Jouw andere hond is wel erg wild, toch?

Gepubliceerd op: 24-11-2019

Ik loop relaxed met Bob, hij loopt netjes met me mee. Ik heb bijna 3 jaar hier vol in geïnvesteerd. Waarmee? Met veel beloning, geduld en sterke arm spieren. Bob vindt alles lekker ruiken en vindt het ook leuk om iets wat beweegt achterna te gaan. Een ree, een konijn of een auto aan het einde van een lang bospad die voorbij rijdt. Je kan allicht doen alsof het een ree is toch? Al dat geduld en beloning heeft ervoor gezorgd dat Bob zelden trekt. Nou ja, om diep in een bosje zijn behoefte te doen (beetje privacy graag!).

Inmiddels is Pien 9 maanden, vol in de puberteit. Ze is in hoogte volgroeid. Ik ben met haar net zo hard aan het trainen als ik met Bob heb gedaan. Het verschil is, dat Pien een stuk minder voer gericht is. Een vogel is vele malen interessanter dan de meeste voertjes. Ik ben dus inmiddels behoorlijk creatief met mijn methodes om haar netjes aan de riem te laten lopen. Netjes is voor mij dat er weinig tot geen druk op de riem is, niet dat ze strak naast me loopt. Stukken gaat het hartstikke goed en stukken plak ik haar graag achter het behang. Ik heb last van spieren en pezen waar ik niet van wist dat ik ze had.m Mijn geduld wordt regelmatig op de proef gesteld en lekker een stuk in het bos lopen is niet de hele wandeling heel lekker. Toch zie ik dat ze haar best doet, dat ze zelf terug draait als er druk op de riem komt, dat ze hele stukken lekker mee loopt. En ik zie dat ze een puber is, snel afgeleid door die mooie wereld. Vogels, geurtjes, vreemde dingen op het pad, die andere hond, die vrouw met stokken en al die bewegende blaadjes. Ontdekken doet een hond zijn hele leven en Pien doet dat vol enthousiasme. En dat zorgt ervoor dat ik graag al die energie in haar stop, dat ik het niet erg vindt om weer stil te staan omdat de eendjes in de vijver ruzie hebben en ze ernaar wil kijken, dat ik het niet erg vindt om even om te lopen om dat kleine hondje te beschermen tegen de grote poten van mijn puber.

Andere mensen zien echter een grote hond, een volwassen hond. Ze is geen pup meer en dus verwachten mensen dat ze "zich gedraagt". In plaats van te lachen om de stuiterende pup, vinden mensen haar vervelend en irritant. En natuurlijk gevaarlijk voor hun eigen hond. Als ik vertel dat ze 9 maanden oud is en dat de hele wereld voor haar een feestje is, dan begrijpen veel mensen wel wat er gebeurt. Maar toch blijven ze "oordelen΅ over wat ik accepteer, hoe ik het aanpak en welke keuzes ik maak en haar laat maken. Dat geeft niet, ik leg het graag uit als ze het willen weten. Zo niet, geeft dat ook niet, inmiddels weet ik dat al die investeringen leiden tot een stabiele hond die graag met mij werkt en op mij focust. Geef ons alleen nog zeker anderhalf jaar!